
پیش بینی دراز مدت تولید پسماند با استفاده از شبکه عصبی مصنوعی
طراحی ردیاب تطبیقی هدف مانوردار مبتنی برفیلتر چند مدلی تعاملی...
Engineering Applications of Artificial Intelligence, Elsevier
Journal of Constructional Steel Research, Elsevier
A Novel Technique For Iris Recongntion System
استخراج آستانه بارش و تحلیل حداکثر های بالای آن
یک روش نوین در سیستم بازشناسی هویت از طریق عنبیه
ارائه مدل جدید برای پیش بینی ظرفیت باربری تیرهای لانه زنبوری
توسعه استحکام شبکه مداری در تلفیق داده سنسور ها و مشارکت تسلیحات سامانه نبرد دریایی
روش تطبیقی برای تکرار داده ها محور ساختار قوی در شبکه های حسگر بی سیم

تا حالا به این فکر کردهاید که بیشتر مثبتنگریم یا منفینگر؟
معمولاً کسی دلش نمیخواهد که بیش از اندازه به فکرهای منفی بها بدهد و منفینگر باشد.
تمرین تفکر مثبت به ما کمک میکند تا بهتر بتوانیم روی نقاط قوت و موفقیتها تمرکز کنیم، این هم باعث میشود احساس رضایت از زندگی بالا برود و انگیزه بیشتری برای تلاش داشته باشیم. آنوقت بیشتر میتوانیم به پیشرفت فکر کنیم و در مواجهه با دشواریها کمتر خود را ناتوان احساس میکنیم. در اینجا چند نکته برای تمرین تفکر ایجابی مطرح میشود.
برای برخورداری از نگاه وتفکر مثبت ابتدا باید به خود توجه کنیم. اهمیت دادن به تغذیه مناسب، ورزش کردن، استراحت و... نمونههایی از توجه به خود است.
وقتی به زیباییهای زندگی فکر کنیم و اهداف خوب و دلنشینی را که میخواهیم به آنها برسیم مرور کنیم، فشارها و سختیهای زندگی آنقدرها هم پرزور نیستند که به آسانی ما را از پا درآورند. 60 ثانیه به این موارد بیندیشیم.
گاهی ترس از اینکه دیگران ما را نپذیرند و دوستمان نداشته باشند، باعث میشود شروع کنیم به حدس زدن نظر و قضاوت بقیه درباره خود، درحالیکه بیشتر وقتها آن ترس از اساس بیجاست یا اینکه راههایی برای غلبه بر آن هست. مثلاً میتوان به صراحت نظر آنها را درباره فکر یا رفتار خود بپرسیم.
خیلی وقتها براساس چند تجربه به یک جور داوری مطلق، درباره خود یا دیگران دچار میشویم. برای دور شدن از این حالت که منطقی هم نیست باید تا جایی که میشود واژههایی مانند همیشه، دائماً، هرگز، هیچوقت، همه و هیچکس را بهکار نگیریم. استفاده از این واژهها در مورد خودمان یا دیگران، فقط وضع را دشوارتر از آنچه هست میکند و امید به تغییر را از میان میبرد.
اگر نتوانیم بر افکار و حدس و گمانهای منفی خود مسلط شویم آنها ما را اداره خواهند کرد و ناخواسته به دام منفینگری و منفیبافی خواهیم افتاد. باید هرجا و در هر موردی وجود آنها را احساس کردیم، کنارشان بگذاریم.
خوب است که معمولاً نگاهمان به بقیه مثبت باشد و مخصوصاً دوست داشتن اعضای خانواده و دوستان خود را به شکلهای گوناگون و مناسب به آنها بروز دهیم. سلام و احوالپرسی گرم وصمیمی، به یاد داشتن مناسبتهای مهم مثل تولد و... نشانههایی از توجه و دوست داشتن آنهاست.
آدم با حضور و مشارکت در فعالیتهای اجتماعی، کمک به دیگران و همراهی در فعالیتهای داوطلبانه بهویژه در مؤسسههای خیریه از تنهایی خود میکاهد. سعی کنیم خود را وارد حلقههای افراد مثبت، مفید و مؤثر بکنیم، مطمئناً با حضور در چنین جمعهایی انرژی میگیریم و تواناییهایمان شکوفا میشوند.
اعتماد به خدا وخداراوکیل گرفتن باعث بالا رفتن سطح تحمل در برابر مشکلات وتقویت شکرگزاری در همه حال میشود