«یک خدا، یک رهبر، یک ملت»، راهبرد جمهوری اسلامی ایران.
رییس جمهور مفلوک و درمانده آمریکا که فهم درستی از ایرانیان ندارد، دنبال اختلاف افکنی است. فارغ از اینکه مسوولان ایران خدا را دارند، دارای رهبر مقتدر و ملت بزرگی هستند.
 خدا، رهبر و ملت، یک شعار بسیار قدرتمند و در عین حال بسیار حساس است که معمولاً در بافت‌های ایدئولوژیک و سیاسی به کار می‌رود. این ترکیب، سه رکن اصلی یک ساختار حاکمیتی را در کنار هم قرار می‌دهد: معنویت (خدا)، اقتدار (رهبر) و انسجام (ملت).

حال این عبارت را  بیشتر مورد بررسی قرار میدهیم:

تحلیل ساختار قدرت (ترکیب مذهب و سیاست)
این عبارت نشان‌دهنده نوعی نظام «تثبیت‌شده» است که در آن منبع مشروعیت از سه جهت تأمین می‌شود:
- مشروعیت الهی (یک خدا): یعنی قوانین و حاکمیت، ریشه در اراده‌ای برتر و فراتر از انسان‌ها دارند. 
- مشروعیت سیاسی (یک رهبر): تمرکز قدرت در یک نقطه. این یعنی تبدیل شدن رهبر به مظهر اراده ملت و عنایت خداوند.
- مشروعیت اجتماعی (یک ملت): یعنی تبدیل شدن تمام تفاوت‌های قومی، مذهبی و قبیله‌ای به یک هویت واحد و یکپارچه در خدمت هدف بزرگ‌تر یعنی پیروزی جمهوری اسلامی ایران.
استفاده از چنین شعاری،  می‌تواند برای یک جامعه «قدرت و انسجام» ایجاد کند (مانند ایجاد همبستگی فوق‌العاده در زمان جنگ یا بحران).